पिशें मन
ताची म्हजी भेट
घडून घडना,
मनांत आसून लेगीत
गांठ पडना.
ताणें कांय वर्सां पयलीं
घाल्लो साद,
सपनांक म्हज्या दिल्लो
नवो गाज.
ल्हवूच फुलयल्लो
कांटो आंगार,
चडयल्लो नवो रंग
मन पांखार.
चोर पावलांनी रिगील्लें
म्हजें जिणेंत,
घेवन गेल्लें
नव्या हावेसांच्या दुनियेंत.
तें अचकीत सोडून गेले
अर्दे वाटेर
आता परत
तेच रस्ते कांटयारे
तुजे विणे गो,
पिशें मना...
Disclaimer: Views expressed above are the author's own.
Posted By अन्वेषा सिंगबाळ | 23 Apr '13 13:27 | 2 Comments






nice poem.
anvesha parbi... gud 1